[ ادامهء فصل سوم : شرح مناقب مولانا جلال الدين الرومى . . ] بسم اللّه الرحمن الرحيم « 3 / 564 » همچنان منقولست كه بعد از انتقال حضرت مولانا روّح اللّه سرّه جماعتى از فقهاى متعصّب و زاهدان مترمّم پيش پروانه غلو كردند كه سماع البتّه حرامست ؛ سلّمنا كه مولانا در زمان خوذ مىكرد و او را مسلّم بوذ و الحالة هذه اصحاب او نرسذ « 4 » كه بحدّ « 1 » گيرند اين « 5 » بدعت را و پيش برند و منع اين‌چنين « 2 » بدعت بىتوجيه از جملهء واجباتست و درين باب سعى جميل كردن بر شما از لوازم است ؛ پروانه برخاست و به خدمت شيخ صدر الدين رفته ، اين قضيّه را باز گفت و آن روز تمامت اكابر قونيه در آن مقام حاضر بوذند ؛ شيخ فرموذ كه اگر از من قبول كنى و بقول درويشان اعتمادى دارى و در شان مولانا اعتقاد تو راسخ است ، اللّه اللّه درين باب به هيچ نوع « 10 » مدخل مكن و جبرى مگو و بسخنان صاحب اغراض « 11 » درميا و اعراض منما كه آن هم به نوعى از اوليا اعراض كردنست و آن نامباركست ، و همچنان بدعت اولياى حق بمثابت سنّت انبياى كرام است ؛ و حكمت آن را ايشان دانند و هرچه ازيشان صادر شوذ بىاشارت قادر نيست ؛ چنانك گفته‌اند : البدعة الحسنة الصادرة عن كمّل « 15 » الاولياء كالسّنّة السّنّية الواردة عن الانبياء عليهم السّلام ؛ و آن بوذ كه پروانه از آن فكرت ناخوش نكرت نموذه مستغفر شذ و آن جماعت

--> ( 3 / 564 ) Z 162 ب B 152 آ K 86355 ، II , H ; l , II , T ( 4 ) نرسذ ZB : رسذ K . ( 1 ) بجد ZK : به حدى B ( 5 ) اين ZK : و پيش برند B ( 2 ) اين‌چنين BK : اين B ( 10 ) نوع BK : نوعى Z ( 11 ) اعراض Z : اعتراض BK ( 15 ) كمل BK : - Z